Forum Kasprzycki.pl

No prawda, harcerze znają niesamowite ilości piosenek (tak jak uliczni grajkowie:P). Tylko problem jest w tym, że w harcerstwie nie ma miejsca na coś innego niż A-dur czy D-dur. Żadnego kombinowania, żadnych czarów, żadnych "szalonych akordów":P

Teoretycznie jak się śpiewa RAZEM, a taki jest (w odróżnieniu od grajków ulicznych ideał harcerskiech wokaliz) należy grać akordy czyste - czy to Amoll, Ddur, czy inne "banały". Z drugiej strony znam takich harcerzy, którzy potrafią zagrać "SIelankę o domu" WGB, i to z tymi wszystkimi A82746ht+ któe tam Wacek Juszczyszyn wymyślił, więc generalizować za bardzo się nie da. Z drugiej strony przeciętny tłuk z kapeli rockowej nie umie grać na gitarze innej niż elektryczna, bo go w paluszki uwiera, a i A-dur łapie kwintowo, dwoma paluchami ;>
A już najgorsi są jazzmani. Kładą te swoje pozmniejszane akordziki i właściwie nie bardzo jest jak na tym melodię położyć. Nie wspominam o mistrzach flamenco, bo idea grania cante jonto wymaga ofiar ;>

No Sielanka jest trudna, to prawda. Ale nie jest nie do zagrania.
Wystarczy troszkę się przysłuchać.
Co do kapel rockowych... Mój kumpel (gitarzysta rytmiczny) w zespoliku grającym przepotężne rytmy, ściągnął sobie trzy cienki struny, bo uznał, że mu nie potrzebne jak i tak przestraja sobie gitarkę do "D". Więc coś w tym jest.

A Jazz? Musi być pokręcona rytmika perkusji której nie da się ogarnąć i muszą być dziwaczne funty, do których i tak wokaliści potrafią zaśpiewać. Ja tego nie ogarniam:)

Dobra. To co, nie gryziemy już harcerzy? ;>

Gryzienie harcerzy - jak każda zabawa kiedyś się nudzi. Jak widać możemy przestać xD

Czy nudzi czy nie, to zależy od ilości alkoholu we krwi:P

Ale miało być o szalonych akordach:P Chyba wcześniej zdechnę niż opracuję na perfekt Brudny Autobus:P Jak go sobie pykam to zawsze coś skrzypi, chociaż podspiewac pod to można spokojnie...

Hm. Może dlatego, że to utwór średnio do pykania ;>
A tajemnica? Tam jest grany normalny Am9, czyli taki Amoll, tylko z małym paluchem grającym dźwięk na samym dole - identycznie brzmi akord rozpoczynający "Nie dzieje się nic" Grzegorza Turnaua. No, dodać też można, że struny są stłumione dłonią położoną tuż przed mostkiem - może stąd się bierze wrażenie narastania dźwięku. Patent to prosty, podpatrzyłem go u Mirka Czyżykiewicza, a on pewnie u gitarzystów thrashmetalowych - bo inaczej się tego metallikowego staccato nie wydobędzie ze strun...

Cóż, ja widzę, że ja w "rozpykiwaniu" dorobku Pana Roberta to nawet jeszcze do zerówki się nie zaliczam. Ale popracuję nad tym. Kwestia tylko przestawienia się z ćwiczenia tappingów i innych głupot, które nic nie warte są (;) ) na ćwiczenie liryki muzyki.

Rzeczywiście, popieram mojego przedmówcę, odnośnie wartości merytoryczno-muzycznej utworów Pana Roberta. Jako słuchacz różniastej muzyki (fusion, jazz, rock progresywny, deathcore) najbardziej wzruszam się przy muzyce Pana Wyżej Wspomnianego, a muszę się przyznać, że jakoś za "bardowym" graniem nie przepadam. Jednakże jest coś takiego, właśnie chyba tajemnica tkwi w połączeniu "połamanych" akordów, aranżów i tekstów, że słuchając "Proroka Nieśmiałych" zbiera mi się do płaczu. (raczej tak pozytywnie).

Szkoda tylko, Panie Robercie, że nie usłyszeliśmy ów Profety podczas koncertu na festiwalu Akustyczeń w Szczecinie. Ale i tak, miło było posłuchać. A co Pan myśli o tym koncercie?
Troszkę był specyficzny.

Jakoś ten chwyt był najmniejszym problemem:)

Później jakoś tak pomieszane:D

Hm. Może moja przydatność jakoś wynika z zawartości fonoteczki. Obok siebie leżą spokojnie nowa Metalliczka, jakiś Davis, David Gray, nagrania Tomka Hernika
Cóż zrobić, trudno grać proroka w Szczecinie. Po raz siódmy Przepraszam, jakoś umknęło.
A koncert. Ogólnie fajny. Sama idea szczytna